Dökülen Saç Kayıp Değildir: Kırklareli’de Şok Dökülme Efsaneleri

Lüleburgaz’da market işleten bir adamın kızı, babasının ekimden üç hafta sonra yastıktaki telleri toplayıp ‘paramı rüzgâra verdim’ dediğini anlatıyor. Bu cümlenin arkasında şok dökülmeyle ilgili birkaç yaygın efsane yatıyor. İlk aşamada saç ekimi kırklareli gündemde olduğunda bu konu da masaya gelir.

Efsane: dökülen her tel kaybedilen bir kökü gösterir. Gerçek: yastığa düşen şey telin gövdesidir; taşınmanın sarsıntısını atlatan kök deri altında durur ve bir süre kendini dinlenmeye bırakır. Marketçinin yaşadığı gibi, ekimden birkaç hafta sonra başlayıp iki ayı dolduran bir dönem bunun olağan zamanıdır.

Efsane: şok dökülme yalnızca ekilen bölgeyi etkiler. Gerçek: ekim alanını çevreleyen, zaten incelmiş eski teller de bu stresten pay alıp düşebilir; onlar da çoğunlukla mevsim değişmeden yerlerine döner. Efsane: dökülmeyen ekim daha başarılıdır. Gerçek: bazı kişilerde dökülme belirgin olmaz ve bu da sonucu belirlemez. Genellikle Kırklareli saç ekimi açısından bakıldığında bu ayrıntı küçük ama etkilidir.

Kırklareli’de babasıyla aynı dükkânda çalışan kız, sonraki aylarda onun saçlarını her ay aynı ışıkta fotoğrafladı. Dördüncü ayın sonunda ilk ince tüyler göründüğünde bu fotoğraflar, Kırklareli kışında tükenen sabrın yerine geçti. Babası artık yastığa değil, telefonundaki klasöre bakıyor.